Onderweg

Beeldhouwen lijkt op leven. Uitgaande van het feit dat ieder zijn eigen werkelijkheid ervaart, geniet ik ervan om mijn belevenis van mijn eigen werkelijkheid in steen vorm te geven, bij voorkeur in de vorm van mensfiguren.

Tijdens mijn proces van beeldhouwen probeer ik voortdurend een spanning te creëren tussen onafgewerkt, ruw materiaal en gepolijst steen. Dit staat voor mij symbool voor het   'onderweg'  zijn in het leven. In mijn leven staat onderweg zijn centraal: het gaat niet altijd zozeer om het resultaat, als wel om de weg er heen en wat er onderweg met mij gebeurt. Het resultaat is voor de toeschouwer.

Tegelijkertijd kenmerken mijn beelden zich door ronde, soms buiten proportionele lijnen, passend bij mijn zoektocht naar harmonie en bevrijding.

Elke keer naar anders, voor altijd onderweg

 

Vordat ik met beeldhouwen in steen begon, heb ik vooral veel getekend en geboetseerd. Pas later (1999) maakte ik kennis met het beeldhouwen in steen.  Aanvankelijk ben ik gaan werken in speksteen. Later volgde de belangstelling voor Serpentijn en  Springstone. Om goed te leren omgaan met een steen en het benodigde werkmateriaal, heb ik  in 2001, 2002 en 2004 verschillende workshops gevolgd, o.a. bij Branko Broekman. Sinds 2011 volg ik beeldhouwlessen bij de Gooise Academie in Laren.

 

Hester van Hartingsveld  (1954)